ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ? ΑΙΡΕΤΟΣ? - "ΤΟ ΝΟΜΙΜΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΗΘΙΚΟ"

Αρκετή συζήτηση προκαλεί στους πολίτες η δημοσίευση στοιχείων σε σχέση με τις αμοιβές των αιρετών της τοπικής Αυτοδιοίκησης. Πρόκειται για τις προβλεπόμενες από τον «Καλλικράτη» αμοιβές των αιρετών.

Για παράδειγμα η νομοθεσία αναφέρει: «Οι δήμαρχοι, οι αντιδήμαρχοι και οι πρόεδροι δημοτικών συμβουλίων, λαμβάνουν αντιμισθία η οποία καταβάλλεται από τον δήμο?Η αντιμισθία των δημάρχων σε δήμους με πληθυσμό άνω των 100.000 κατοίκων είναι ισόποση με το σύνολο των πάσης φύσεως αποδοχών του Γ.Γ Υπουργείου, από 20.000-100.000 είναι ισόποση με το 80% των ανωτέρω αποδοχών? Οι αντιδήμαρχοι λαμβάνουν το 50% της αντιμισθίας που αναλογεί στο δήμαρχο, ενώ οι πρόεδροι των Δ.Σ λαμβάνουν το 40% ?οι παραπάνω που έχουν περισσότερα από ένα αξιώματα λαμβάνουν τις απολαβές μόνο από ένα αξίωμα?».

Οι αμοιβές αυτές σε κάθε περίπτωση είναι πολύ μεγαλύτερες από τις αμοιβές του μεγάλου κομματιού των εργαζόμενων στο Δημόσιο και Ιδιωτικό τομέα. Σε μια περίοδο μάλιστα που οι πολλοί εξαιτίας της ακολουθούμενης πολιτικής βλέπουν τα εισοδήματα τους να μειώνονται δραματικά, σίγουρα τέτοια ζητήματα προκαλούν δικαιολογημένες αντιδράσεις. Και αυτό δεν είναι από διάθεση «λαϊκισμού»?

Δικαιολογημένα μπορεί να τεθούν μια σειρά ερωτήματα:

Γιατί ενώ η κυβέρνηση κηρύττει τη «λιτότητα» και το «χτύπημα της σπατάλης», περικόπτοντας παράλληλα κάθε χρόνο 500.000.000 από την Αυτοδιοίκηση (αυτό προβλέπει το Μνημόνιο) «επιτρέπει» στους δήμους και τις περιφέρειες να διατηρούν πλήθος πολύ καλά αμειβόμενων αιρετών; Γιατί ενώ δήμοι χρωστούν εκατομμύρια στις τράπεζες και προμηθευτές, έχουν συχνά απλήρωτους εργαζόμενους, «φροντίζουν» πάντα την απρόσκοπτη πληρωμή των αιρετών που δικαιούνται, νόμιμα πάντα, αμοιβές λόγω της θέσης τους;

Η ουσία της υπόθεσης είναι βαθύτερη. Το πολιτικό-κοινωνικό σύστημα έχει ανάγκη από την ύπαρξη και στο χώρο της πάλαι ποτέ Αυτοδιοίκησης (σήμερα μπορούμε μόνο να μιλάμε για τοπική διοίκηση) καλά αμειβόμενων «επαγγελματικών στελεχών» που πέρα από προθέσεις ή δηλώσεις καλούνται να υλοποιήσουν σε τοπικό επίπεδο την κεντρικά ακολουθούμενη πολιτική. Και εδώ δεν κάνουμε λόγο μόνο για «πράσινους» αιρετούς (σήμερα, λόγω κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ) αλλά για κάθε αμειβόμενο αιρετό που καλείται να υλοποιήσει πολιτικές που εκπορεύονται από τον «Καλλικράτη» όπως εμπορευματοποίησης των πάντων, ιδιωτικοποιήσεων, τοπικής φορολογίας κ.α.
Τα παλιότερα χρόνια, η συμμετοχή στα κοινά και ιδιαίτερα στη Τοπική Αυτοδιοίκηση ήταν «μεράκι», λειτούργημα, προσφορά. Μάλιστα για τους (αριστερούς) αιρετούς σήμαινε και πολύπλευρές διώξεις. Σήμερα τα πράγματα έχουν αλλάξει, η προσφορά έχει υποχωρήσει και στο όνομα του «ρεαλισμού» έχει αντικατασταθεί από την ?αντιμισθία?

Στο επιχείρημα ότι «αφήνουν τις δουλειές τους» απαντάμε:

Καταρχήν κανένας δεν τους «υποχρέωσε» να ασχοληθούν με τα «κοινά», ήταν επιλογή τους. Επίσης θα μπορούν να λειτουργούν πολιτικά-επιτελικά αξιοποιώντας στο έπακρο τους δημοτικούς υπαλλήλους που είναι για την ανάλογη δουλειά. Για τα έξοδα που προκύπτουν από τη θέση τους (π.χ οδοιπορικά κ.α) να αξιοποιούνται κονδύλια του δήμου ή της περιφέρειας, ενώ για όσους προκειμένου να ασκήσουν τα καθήκοντα τους είναι πραγματικά απαραίτητο (και αυτοί θα πρέπει να είναι στον ελάχιστο αριθμό) να εγκαταλείπουν τη δουλειά τους (αφορά πρώτιστα τον ιδιωτικό τομέα) να προβλέπεται ένας μισθός ανάλογος με τους άλλους εργαζόμενους, ώστε να λειτουργούν με αξιοπρέπεια.

Μπορεί κάποιος τις απόψεις αυτές να τις θεωρεί «ρομαντικές». Και όμως θα το επαναλάβουμε: 

Η συμμετοχή στα «κοινά» είναι εθελοντική πράξη ευθύνης, προσφοράς, θυσιών για το κοινό και όχι απλά το ατομικό καλό. Όσοι δεν έχουν τέτοια αντίληψη καλό θα είναι να μην συμμετέχουν στις εκλογές αλλά και για όσους συμμετέχουν οι πολίτες με την ψήφο τους ας τους αντιμετωπίζουν ανάλογα?Και τέλος πάντων το «νόμιμο δεν είναι και ηθικό»!

Του Αλέκου Χατζηκώστα, εκδότη της "Άλλης Άποψης"