Η ζήλια…! Μπορεί να είσαι μεγάλη καρδιά, να νιώθεις τον πιο αγνό έρωτα, γεμάτο αυτοθυσία και όμως να κρύβεσαι πίσω από το δάχτυλό σου. Είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς πόσα μπορεί να υποφέρει, σε πόσα να υποταχτεί και πόσα πράγματα να συγχωρέσει ένας ζηλιάρης (Φ.Ντοστογιέφσκι).
Αυτό που περιγραφεί ο Ντοστογιέφσκι είναι η παθολογική ζήλια κατά κύριο λόγο, η οποία εμφανίζεται σπάνια στους ανθρώπους. Θα πρέπει όμως να αναλύσουμε το συναίσθημα αυτό και να κατανοήσουμε τα δύο βασικά συστατικά που προκαλούν τη ζήλια στις σχέσεις των ανθρώπων.
Τόσο η έλλειψη εμπιστοσύνης όσο και η κτητικότητα δημιουργούν ζήλια. Η εικόνα που θα μπορούσε να περιγράψει πότε πρέπει να έχουμε εμπιστοσύνη είναι το παιδάκι με τον πατέρα του. Το παιδάκι αφήνει τα χέρια του ενώ πηδάει από ψηλά. Ξέρει πως θα είναι εκεί για να το πιάσουν άρα έχει εμπιστοσύνη. Εμπιστοσύνη χτίζουμε στην παιδική μας ηλικία. Αν αυτή για κάποιο λόγο δεν αναπτυχ8εί με τους ανθρώπους που έχουμε κοντά μας, τότε είναι όλο και πιο δύσκολο να αφεθούμε και να αφήσουμε να μας πλησιάσουν. Παραδείγματα τρόπων με τους οποίους εκφράζουμε την έλλειψη εμπιστοσύνης:
Όταν δεν αφήνουμε προσωπικό χώρο ή το να μην καταλαβαίνουμε ότι ο άλλος μπορεί να θέλει να κάνει κάτι χωρίς εμάς ή ακόμα και το να ενοχλούμαστε με πράγματα που ευχαριστούν τον άλλον όταν εμείς δεν είμαστε μέσα σε αυτά. Ως συμβουλή για να ξεπεράσει κανείς την ζήλια είναι να αναλογιστεί ποιος πραγματικά είναι, τι θέλει από τον ίδιο αλλά και τον σύντροφό του, αλλά και να αναλογιστεί αν η σχέση και η “αιώνια πίστη” είναι αυτό που τον καλύπτει.
Πηγή:cosmo
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου